در این جلسه وارد یکی از حساسترین حوزههای پدافند غیرعامل میشویم؛ حوادث شیمیایی. بررسی میکنیم که عوامل شیمیایی چگونه وارد بدن میشوند، چه مکانیسم آسیبی ایجاد میکنند و چرا در حوادث جمعی میتوانند به سرعت نظام درمان را دچار بحران کنند. تمرکز اصلی بر اصول پاسخ اولیه در سطح پیشبیمارستانی و جلوگیری از گسترش آلودگی خواهد بود.
🔹 ابتدا ویدیوی آموزشی این جلسه را بهصورت کامل و با تمرکز مشاهده کنید.
🔹 مفاهیم کلیدی، چارچوبهای تحلیلی و نکات عملیاتی موردنیاز برای آزمون، در همین ویدیو ارائه شده است.
🔹 توصیه میشود ویدیو را بدون وقفه ⏸️ و در محیطی آرام 🧠 دنبال کنید.
📌 پایه موفقیت در آزمون، درک دقیق همین بخش است.
🔎 پس از مشاهده ویدیو، متن تکمیلی جلسه را با دقت مطالعه کنید.
📚 این بخش برای تعمیق مفاهیم، جمعبندی نکات راهبردی و تثبیت یادگیری طراحی شده است.
🧩 مطالعه متن به شما کمک میکند ارتباط بین «مفهوم» و «کاربرد عملیاتی» را بهتر درک کنید.
📌 یادگیری عمیق، ترکیب ویدیو + متن است.
در حوادث شیمیایی شما با دشمنی روبهرو هستید که اغلب دیده نمیشود، بو ندارد یا خیلی دیر شناخته میشود.
در این میدان، اگر ندانید با چه نوع عاملی مواجه هستید، ممکن است هم خودتان آسیب ببینید و هم بحران را به آمبولانس و بیمارستان منتقل کنید.
شناخت و طبقهبندی عوامل شیمیایی، پایه تصمیمگیری ایمن در صحنه است. 🛡️
زیرا هر گروه از عوامل شیمیایی:
• مکانیسم آسیب متفاوت دارد
• علائم بالینی خاصی ایجاد میکند
• روش حفاظت و درمان متفاوتی میطلبد
• سرعت اثرگذاری متفاوتی دارد
اگر عامل را درست حدس بزنید،
نصف مسیر مدیریت بحران را طی کردهاید.
اختلال در انتقال پیام عصبی و فلج عضلات تنفسی.
• تنگی نفس
• افزایش ترشحات
• انقباض مردمک
• تشنج
• افت سطح هوشیاری
⚠️ در این موارد، سرعت واکنش شما حیاتی است، زیرا نارسایی تنفسی میتواند در دقایق اول رخ دهد.
آسیب به بافت ریه و ایجاد ادم ریوی.
• سرفه شدید
• احساس خفگی
• تنگی نفس تدریجی
• بدتر شدن علائم با گذشت زمان
در این نوع عوامل، مصدوم ممکن است ابتدا پایدار به نظر برسد، اما چند ساعت بعد دچار نارسایی تنفسی شود.
آسیب شدید به پوست و مخاط.
• تاول
• سوختگی شیمیایی
• درد پوستی
• آسیب چشمی
⚠️ خطر آلودگی ثانویه در این گروه بالاست. لباس و پوست مصدوم میتواند آلودهکننده باشد.
اختلال در انتقال اکسیژن در سطح سلولی.
• سردرد
• گیجی
• ضعف
• افت ناگهانی هوشیاری
در این موارد، مصدوم ممکن است بدون آسیب ظاهری دچار فروپاشی ناگهانی شود.
تحریک پوست، چشم و دستگاه تنفس.
• سوزش چشم
• اشکریزش
• سرفه
• تحریک پوستی
این عوامل معمولاً کشنده نیستند، اما میتوانند در محیط بسته باعث اختلال شدید شوند.
در صحنهای با چند مصدوم و علائم مشابه، از خود بپرسید:
• آیا علائم عصبی غالب است؟
• آیا مشکل تنفسی تدریجی در حال تشدید است؟
• آیا آسیب پوستی و تاول وجود دارد؟
• آیا مصدوم بدون جراحت دچار افت هوشیاری شده است؟
این تحلیل اولیه میتواند مسیر اقدام شما را تعیین کند.
• ابتدا ایمنی شخصی
• استفاده از تجهیزات حفاظت کامل
• جلوگیری از انتقال آلودگی
• مدیریت صحنه پیش از تماس مستقیم
در حوادث شیمیایی، شتابزدگی میتواند شما را به بخشی از بحران تبدیل کند.
شناخت و طبقهبندی عوامل شیمیایی به شما کمک میکند:
• نوع تهدید را سریع تحلیل کنید
• سطح حفاظت را تنظیم کنید
• مسیر درمان اولیه را مشخص کنید
• از گسترش آلودگی جلوگیری کنید
در میدان شیمیایی،
دانش شما سپر شماست 🛡️
و تحلیل درست شما میتواند جانها را نجات دهد 🚑
در حوادث شیمیایی فقط «چه مادهای» مهم نیست؛
بلکه اینکه از چه مسیری وارد بدن شده و چگونه آسیب ایجاد میکند تعیینکننده شدت بحران است.
در صحنه حادثه، شما باید در چند ثانیه تحلیل کنید:
عامل از راه تنفس وارد شده؟
از پوست جذب شده؟
یا از طریق بلع وارد بدن شده است؟
هر مسیر ورود، الگوی علائم و خطر متفاوتی ایجاد میکند. ⚠️
بسیاری از عوامل شیمیایی بهصورت گاز یا بخار منتشر میشوند و از طریق تنفس وارد ریه میشوند.
• سطح وسیع تبادل در ریه جذب سریع ایجاد میکند
• علائم میتوانند در چند دقیقه ظاهر شوند
• خطر نارسایی تنفسی بالا است
• تخریب بافت ریه
• اختلال در تبادل اکسیژن
• ایجاد ادم ریوی
• فلج عضلات تنفسی در عوامل عصبی
🚑 در این سناریو، مدیریت راه هوایی و اکسیژنرسانی حیاتی است.
برخی عوامل شیمیایی میتوانند از طریق پوست سالم نیز جذب شوند.
• تماس کوتاه هم میتواند خطرناک باشد
• آلودگی لباس میتواند عامل انتقال باشد
• خطر آلودگی ثانویه برای امدادگر بالاست
• تخریب مستقیم بافت پوست
• جذب سیستمیک و ورود به جریان خون
• ایجاد مسمومیت عمومی
🛑 در این شرایط، آلودگیزدایی سریع قبل از انتقال بسیار مهم است.
در برخی موارد، عامل شیمیایی از طریق بلع وارد بدن میشود.
• آلودگی آب یا غذا
• بلع تصادفی مواد صنعتی
• آلودگی محیطی گسترده
• آسیب به مخاط دستگاه گوارش
• جذب سیستمیک
• اختلال متابولیک
در این موارد، علائم ممکن است با تأخیر ظاهر شوند.
چشم و مخاط دهان و بینی نیز مسیر جذب محسوب میشوند.
• آسیب شدید چشمی
• جذب سریع به جریان خون
• تحریک شدید تنفسی
در این شرایط، شستوشوی فوری و محافظت شخصی اهمیت دارد.
صرفنظر از مسیر ورود، عوامل شیمیایی معمولاً از یکی از این مکانیسمها آسیب ایجاد میکنند:
• اختلال در سیستم عصبی
• تخریب بافت ریه
• اختلال در انتقال اکسیژن
• سوختگی شیمیایی
• مهار آنزیمهای حیاتی
شناخت مکانیسم کمک میکند بفهمید چرا علائم به شکل خاصی ظاهر میشوند.
در صحنه حادثه از خود بپرسید:
• آیا افراد در فضای بسته بودهاند؟
• آیا تماس پوستی گسترده دیده میشود؟
• آیا چند نفر علائم تنفسی مشابه دارند؟
• آیا آلودگی روی لباسها قابل مشاهده است؟
پاسخ این پرسشها مسیر اقدام شما را مشخص میکند.
در حوادث شیمیایی:
• اول ارزیابی خطر
• بعد حفاظت شخصی
• سپس امدادرسانی
هیچ نجاتی ارزش قربانی شدن امدادگر را ندارد.
عوامل شیمیایی میتوانند از راه تنفس، پوست، گوارش یا مخاط وارد بدن شوند و با مکانیسمهای مختلف آسیب ایجاد کنند.
در فوریتهای پزشکی،
تحلیل سریع مسیر ورود = تصمیم درست در میدان.
و تصمیم درست شما میتواند جان خودتان و بیماران را نجات دهد. 🚑🛡️
در حوادث شیمیایی اغلب «عامل» را نمیبینید، اما الگوی علائم اولین سرنخ شماست.
اگر بتوانید الگوی بالینی را سریع تشخیص دهید، میتوانید هم جان مصدوم را نجات دهید و هم از آلودگی خودتان جلوگیری کنید. 🛡️
در این سناریوها، تشخیص زودهنگام از هر تجهیزاتی مهمتر است.
وقتی چند بیمار با علائم مشابه و غیرعادی در یک محل دیده میشوند،
همیشه به احتمال مسمومیت شیمیایی فکر کنید.
بهویژه اگر:
• آسیب ظاهری واضح وجود ندارد
• علائم ناگهانی شروع شدهاند
• چند نفر همزمان درگیر شدهاند
در بسیاری از عوامل شیمیایی، دستگاه تنفسی اولین سیستم درگیر است.
• تنگی نفس
• خسخس سینه
• سرفه شدید
• احساس خفگی
• افزایش ترشحات
• کاهش اشباع اکسیژن
⚠️ در عوامل اعصاب یا ریوی، نارسایی تنفسی میتواند سریع و کشنده باشد.
چشم و مخاط بهسرعت به عوامل شیمیایی واکنش نشان میدهند.
• سوزش شدید چشم
• اشکریزش
• تاری دید
• انقباض مردمک
• تحریک بینی و گلو
در برخی موارد، مردمکهای بسیار کوچک میتوانند نشانه مهمی باشند.
برخی عوامل باعث آسیب مستقیم به پوست میشوند.
• قرمزی و التهاب
• تاول
• سوختگی شیمیایی
• درد شدید پوستی
لباس آلوده میتواند همچنان منبع انتشار باشد.
در برخی مسمومیتها، سیستم عصبی بهسرعت درگیر میشود.
• سردرد شدید
• گیجی
• اختلال سطح هوشیاری
• تشنج
• ضعف عضلانی
• فلج
در این موارد، زمان حیاتی است.
برخی عوامل میتوانند باعث اختلال در اکسیژنرسانی سلولی شوند.
• افت فشار خون
• تپش قلب
• ضعف شدید
• رنگپریدگی یا کبودی
گاهی مصدوم ظاهراً سالم است اما بهطور ناگهانی دچار فروپاشی میشود.
در صحنهای که احتمال مسمومیت شیمیایی وجود دارد، به این نشانهها حساس باشید:
• چند مصدوم با علائم مشابه
• حیوانات یا پرندگان مرده در محیط
• بوی غیرطبیعی
• بروز ناگهانی علائم در فضای بسته
• بدحال شدن امدادگران بدون تماس مستقیم
اینها میتوانند زنگ خطر باشند.
در مواجهه با علائم مشکوک:
• قبل از تماس مستقیم ارزیابی خطر انجام دهید 🔎
• از تجهیزات حفاظت فردی استفاده کنید 🧤
• از ورود بیمحابا به صحنه پرهیز کنید
• انتقال آلودگی را کنترل کنید
• اطلاعات دقیق به بیمارستان منتقل کنید 📡
در حوادث شیمیایی،
تشخیص الگوی بالینی میتواند سریعتر از شناسایی آزمایشگاهی عامل باشد.
علائم بالینی مسمومیتهای شیمیایی میتوانند شامل:
• علائم تنفسی
• علائم چشمی و مخاطی
• آسیب پوستی
• اختلال عصبی
• اختلال قلبی–عروقی
باشند.
در میدان بحران،
چشمهای تحلیلی شما اولین ابزار تشخیص است. 🧠
اگر الگو را درست ببینید،
میتوانید هم جان بیمار را نجات دهید
و هم از گسترش بحران جلوگیری کنید. 🚑🛡️
یکی از مهمترین مهارتهای شما در میدان، تشخیص این است که آیا با یک مسمومیت فردی محدود مواجه هستید یا با یک حادثه جمعی شیمیایی که میتواند ابعاد ملی پیدا کند.
اشتباه در این تمایز میتواند پیامدهای جدی داشته باشد:
یا بحران را کوچک فرض میکنید و غافلگیر میشوید،
یا بیدلیل سیستم را وارد وضعیت اضطراری میکنید.
تحلیل درست در دقایق اول، مسیر مدیریت بحران را تعیین میکند. 🛡️
در این حالت معمولاً:
• یک یا تعداد محدودی مصدوم وجود دارد
• تماس مستقیم با یک ماده مشخص رخ داده است
• محیط اطراف فاقد علائم گسترده آلودگی است
• سایر افراد حاضر علائم مشابه ندارند
• تماس شغلی با مواد صنعتی
• بلع تصادفی مواد شیمیایی
• نشت محدود یک ماده در فضای بسته
در این وضعیت، تمرکز شما بیشتر بر مدیریت فردی بیمار و جلوگیری از آلودگی ثانویه است.
در حادثه جمعی، ویژگیها کاملاً متفاوت است:
• چندین مصدوم با علائم مشابه
• انتشار عامل در یک فضای عمومی
• احتمال آلودگی گسترده محیط
• نیاز به تریاژ و مدیریت صحنه در مقیاس بزرگ
• شروع ناگهانی علائم در چند نفر همزمان
• بدحال شدن افراد بدون تماس مستقیم ظاهری
• وجود بو، بخار یا مه غیرعادی
• اختلال سریع در جمعیت حاضر
در این شرایط، شما با یک رویداد با ظرفیت بحران گسترده روبهرو هستید.
در مسمومیت فردی:
تمرکز بر ارزیابی بیمار، تثبیت وضعیت و انتقال ایمن است.
در حادثه جمعی:
تمرکز بر ایمنی صحنه، تریاژ سریع، آلودگیزدایی گسترده و جلوگیری از گسترش بحران است.
در مسمومیت فردی معمولاً انتقال سریع به بیمارستان کافی است.
اما در حادثه جمعی، انتقال بدون آلودگیزدایی میتواند بیمارستان را آلوده کند و بحران را گسترش دهد.
در چند دقیقه اول از خود بپرسید:
• چند نفر علائم مشابه دارند؟
• آیا محیط همچنان خطرناک است؟
• آیا احتمال انتشار ثانویه وجود دارد؟
• آیا نیاز به اعلام وضعیت ویژه و درخواست پشتیبانی است؟
این سؤالات ساده، اما سرنوشتساز هستند.
اگر حادثه جمعی را مسمومیت فردی فرض کنید:
• خودتان در معرض خطر قرار میگیرید
• آلودگی به آمبولانس منتقل میشود
• بیمارستان آلوده میشود
• بحران گسترش مییابد
و اگر مسمومیت فردی را حادثه گسترده تلقی کنید:
• منابع بیش از حد مصرف میشود
• سیستم دچار فشار غیرضروری میشود
تعادل تحلیلی، مهارت حرفهای شماست.
مسمومیت فردی و حادثه جمعی شیمیایی از نظر:
• تعداد مصدومان
• گستره آلودگی
• نیاز به تریاژ
• سطح حفاظت فردی
• میزان درگیری زیرساختها
تفاوت اساسی دارند.
در میدان شیمیایی،
اولین تصمیم شما درباره «مقیاس حادثه»
میتواند مسیر کل عملیات را تعیین کند.
نیروی حرفهای فوریت پزشکی باید نهتنها درمانگر،
بلکه تحلیلگر صحنه باشد. 🧠🚑🛡️
در حادثه شیمیایی شما فقط با «بیمار بدحال» روبهرو نیستید؛
با محیط آلوده، منابع محدود و موج مصدومان همزمان مواجه هستید.
در این شرایط، تریاژ فقط اولویتبندی درمان نیست؛
بلکه مدیریت بقا در میدان آلوده است. 🛡️
در تریاژ معمولی، تمرکز اصلی بر شدت آسیب است.
اما در تریاژ شیمیایی:
• ایمنی امدادگر در اولویت است
• آلودگیزدایی بخشی از فرآیند تریاژ است
• انتقال بدون کنترل آلودگی ممنوع است
• احتمال بدحال شدن ناگهانی بیماران وجود دارد
در این میدان، سرعت مهم است؛
اما سرعت بدون حفاظت، فاجعهبار است.
قبل از هر اقدامی:
• ارزیابی خطر انجام دهید 🔎
• از تجهیزات حفاظت فردی کامل استفاده کنید 🧤
• محدوده گرم، سرد و ایمن را مشخص کنید
• از ورود افراد غیرضروری جلوگیری کنید
هیچ تریاژی بدون ایمنی معنا ندارد.
در حوادث شیمیایی، ابتدا مصدومان را به دو گروه کلی تقسیم میکنیم:
1️⃣ افرادی که میتوانند راه بروند
2️⃣ افرادی که قادر به حرکت نیستند
این جداسازی سریع، کنترل اولیه صحنه را ممکن میکند.
در بسیاری از موارد:
• درآوردن لباس میتواند میزان آلودگی را بهطور چشمگیری کاهش دهد
• شستوشوی مناسب از انتقال آلودگی به آمبولانس جلوگیری میکند
⚠️ انتقال بیمار آلوده بدون آلودگیزدایی، میتواند بیمارستان را آلوده کند.
در حادثه شیمیایی، اولویت حیاتی:
• باز بودن راه هوایی
• کفایت تنفس
• سطح هوشیاری
برخی عوامل میتوانند بهسرعت باعث نارسایی تنفسی شوند.
در چنین شرایطی، بیماران با خطر فوری تنفسی در اولویت بالاتر قرار میگیرند.
ویژگی مهم حوادث شیمیایی این است که:
• برخی بیماران ابتدا پایدار به نظر میرسند
• اما در مدت کوتاه بدحال میشوند
بنابراین، بازبینی مکرر بیماران ضروری است.
تریاژ در این میدان یک فرآیند پویا است، نه یک برچسب ثابت.
• کمبود تجهیزات حفاظت
• فشار روانی شدید 😰
• اطلاعات ناقص درباره عامل
• احتمال آلوده شدن نیروهای امدادی
در این شرایط، تصمیمگیری منطقی از هیجان مهمتر است.
نیروی حرفهای فوریت پزشکی در حادثه شیمیایی:
• ابتدا خود را محافظت میکند
• مقیاس حادثه را تحلیل میکند
• اولویت را بر بیماران با خطر فوری مرگ میگذارد
• از انتقال آلودگی جلوگیری میکند
• ارتباط مؤثر با مرکز فرماندهی برقرار میکند 📡
تریاژ در حوادث شیمیایی یعنی:
• ایمنی پیش از مداخله
• آلودگیزدایی پیش از انتقال
• اولویتبندی بر اساس تهدید فوری حیات
• پایش مداوم بیماران
• مدیریت منابع محدود
در میدان آلوده،
تصمیمهای شما باید سریع، دقیق و ایمن باشد.
چون در بحران شیمیایی،
یک اشتباه کوچک میتواند بحران را چند برابر کند. 🛡️🚑☣️
در حوادث شیمیایی یا زیستی، خطر فقط در «صحنه حادثه» نیست؛
خطر میتواند همراه بیمار وارد آمبولانس و بیمارستان شود.
این همان چیزی است که به آن آلودگی ثانویه گفته میشود.
اگر این مفهوم را جدی نگیرید،
امدادگر، راننده آمبولانس، پرستار اورژانس و حتی سایر بیماران میتوانند قربانی شوند. 🛡️
آلودگی ثانویه زمانی رخ میدهد که:
• عامل شیمیایی یا زیستی روی لباس، پوست یا وسایل بیمار باقی مانده باشد
• بدون آلودگیزدایی مناسب، بیمار منتقل شود
• تماس مستقیم یا غیرمستقیم با دیگران برقرار شود
در این حالت، فرد اولیه تنها مصدوم نیست؛
بلکه به «منبع انتشار» تبدیل میشود.
زیرا:
• برخی عوامل شیمیایی از روی لباس تبخیر میشوند
• برخی مواد از طریق تماس پوستی جذب میشوند
• برخی عوامل زیستی میتوانند در محیط بسته منتقل شوند
در آمبولانس یا اورژانس که فضای بسته است،
خطر چند برابر میشود.
فرض کنید بیماری با تنگی نفس و تحریک چشمی به آمبولانس منتقل میشود.
بدون درآوردن لباس آلوده، او روی برانکارد قرار میگیرد.
نتیجه ممکن است این باشد:
• راننده دچار سوزش چشم شود
• تکنسین دچار سرگیجه شود
• سایر بیماران در اورژانس علائم مشابه پیدا کنند
در این لحظه، بحران گسترش یافته است.
آلودگی ثانویه میتواند:
• تکنسین فوریت پزشکی
• راننده آمبولانس
• پرستار تریاژ
• پزشک اورژانس
• کارکنان خدمات
• سایر بیماران
را درگیر کند.
بنابراین، حفاظت فقط برای بیمار نیست؛
برای کل سیستم است.
در مواجهه با احتمال آلودگی:
• ارزیابی خطر پیش از تماس مستقیم 🔎
• استفاده از تجهیزات حفاظت فردی کامل
• درآوردن لباس آلوده پیش از انتقال
• آلودگیزدایی اولیه در صحنه
• تهویه مناسب آمبولانس
• اطلاعرسانی دقیق به بیمارستان پیش از رسیدن 📡
هیچ انتقالی بدون کنترل آلودگی نباید انجام شود.
در بحران شیمیایی یا زیستی،
شما فقط امدادگر نیستید؛
شما «خط دفاعی اول در برابر گسترش بحران» هستید.
اگر آلودگی را کنترل کنید،
بحران مهار میشود.
اگر کنترل نشود،
بیمارستان به صحنه دوم بحران تبدیل میشود.
آلودگی ثانویه یعنی انتقال عامل خطر از مصدوم به کادر درمان یا محیط درمانی.
خطر آن شامل:
• آسیب به نیروهای امدادی
• تعطیلی بخشهای درمانی
• گسترش بحران
• افزایش تلفات غیرمستقیم
است.
در میدان بحران،
ایمنی شما اولویت اول است.
چون اگر شما آسیب ببینید،
هیچکس برای کمک باقی نمیماند. 🛡️🚑☣️
در حادثه شیمیایی یا زیستی، درمان بدون آلودگیزدایی میتواند بحران را گسترش دهد.
یادتان باشد:
نجات جان بیمار مهم است، اما مهار آلودگی مهمتر است.
اگر آلودگی کنترل نشود، شما، آمبولانس و بیمارستان به کانون دوم بحران تبدیل میشوید. 🛡️
آلودگیزدایی یعنی حذف یا کاهش عامل خطر از بدن، لباس و تجهیزات، پیش از انتقال یا تماس گسترده.
قبل از هر اقدام:
• استفاده از تجهیزات حفاظت فردی مناسب 🧤
• ارزیابی جهت باد و موقعیت ایمن 🌬️
• مشخص کردن محدوده گرم، سرد و ایمن
• جلوگیری از ورود افراد غیرضروری
هیچ آلودگیزدایی بدون حفاظت شخصی انجام نمیشود.
در صحنه حادثه باید:
• محل مشخص برای آلودگیزدایی تعیین شود
• جریان ورود و خروج مصدومان مدیریت شود
• از اختلاط بیماران آلوده و غیرآلوده جلوگیری شود
مدیریت جریان جمعیت، بخش مهمی از مهار بحران است.
در بسیاری از موارد:
• درآوردن لباس میتواند بخش بزرگی از آلودگی را کاهش دهد
• وسایل شخصی آلوده باید جدا و ایزوله شوند
این مرحله ساده اما حیاتی است.
بسته به نوع عامل:
• شستوشوی پوست با آب فراوان
• پاکسازی ملایم بدون آسیب به پوست
• شستوشوی چشم در صورت تماس مخاطی 👁️
هدف، کاهش بار آلودگی است، نه ایجاد آسیب ثانویه.
در برخی موارد، بیمار ممکن است دچار:
• انسداد راه هوایی
• نارسایی تنفسی
• افت شدید سطح هوشیاری
در این شرایط، اقدامات حیاتی باید همزمان با آلودگیزدایی انجام شود.
آلودگیزدایی نباید مانع حفظ جان فوری شود، بلکه باید همسو با آن باشد.
پیش از انتقال:
• اطمینان از کاهش آلودگی سطحی
• پوشش مناسب بیمار
• اطلاعرسانی به مرکز درمانی پیش از رسیدن 📡
هیچ انتقالی بدون هماهنگی نباید انجام شود.
در صحنه ممکن است با:
• کمبود تجهیزات
• فشار جمعیت
• اضطراب شدید مصدومان 😰
• شرایط آبوهوایی نامناسب
روبرو شوید.
در این شرایط، آرامش و اجرای مرحلهای اصول، کلید موفقیت است.
آلودگیزدایی مؤثر یعنی:
• کاهش انتشار عامل
• حفاظت از تیم امدادی
• جلوگیری از فلج شدن بیمارستان
• حفظ تداوم خدمات درمانی
شما در این مرحله فقط امدادگر نیستید؛
شما مدیر مهار بحران هستید.
اصول آلودگیزدایی در صحنه شامل:
• حفاظت فردی کامل
• کنترل محیط
• حذف لباس آلوده
• شستوشوی مؤثر
• اولویت اقدامات حیاتی
• جلوگیری از انتقال ثانویه
در بحران شیمیایی،
اگر آلودگی مهار شود، بحران محدود میشود.
و اگر مهار نشود،
هر قدم شما میتواند بحران را گسترش دهد.
آرام، دقیق و مرحلهای عمل کنید.
این همان حرفهای بودن در میدان آلوده است. 🛡️🚑☣️
⏳ در مرحله پایانی، وارد آزمون شوید.
⚠️ توجه مهم:
• آزمون دارای محدودیت زمانی است.
• فرصت پاسخگویی فقط تا تاریخی که از سوی نماینده شما اعلام شده معتبر است 📅
• پس از پایان مهلت تعیینشده، امکان شرکت در آزمون وجود نخواهد داشت 🚫
🎯 قبل از شروع آزمون، از آمادگی کامل خود اطمینان حاصل کنید و محیطی آرام و بدون مزاحمت انتخاب نمایید 🧘♂️
موفق باشید 🌿
آمادگی امروز شما، تابآوری فردای شماست 🛡️🚑